صفحه اصلی » پروفایل کمیسیون » لوایح و طرح های کمیسیون
438940 1398/09/03
0.0 (0)

طرح ممنوعیت حیوان آزاری

طرح ممنوعیت حیوان آزاری در دستور کار کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس قرار دارد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مجلس شورای اسلامی؛ طرح ممنوعیت حیوان آزاری در دستور کار کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس قرار دارد.

 

متن این طرح به شرح زیر است:

باسمه‌تعالی

 

ریاست محترم مجلس شورای اسلامی

احتراماً طرح ذیل که به‌امضای 98 نفر از نمایندگان رسیده است، جهت طی مراحل قانونی تقدیم می‌شود.

 

مقدمه (دلایل توجیهی):

در مکتب اسلام، درباره دفاع از حیوانات و حمایت از آنها  قوانین و مقرراتى وضع شده که بیانگر جامعیت این مکتب و مهرآمیز بودن آن نسبت به حیوانات  است؛ به گونه اى که اخلاق و حقوق و توجه به حیوانات را در هیچ حالى فراموش نکرده است.

حیوانات، بخشی از جامعه طبیعی و زیست‌محیطی را تشکیل می‌دهند و در برقراری توازن در نظام طبیعت، نقش موثر و غیرقابل انکاری دارند. حیوانات به مانند انسان‌ها از حقوق خاص خویش مانند حق حیات، حق درمان، حق آرامش، حق زیست جمعی، حق پرهیز از هر نوع خشونت، حق پرهیز از هرگونه نسل‌کشی، حق استفاده از حیات وحش و مانند آنها برخوردارند و هرگونه تعدی و تفریط نسبت به آنها یا حقوق آنها، به منزله نقض حقوق آنان محسوب شده و ضروری است، مستوجب مسؤولیت باشد.

 تضییع حقوق حیوانات طبق قانون مجازات اسلامی جرم بوده و به نوعی ترویج خشونت نیز محسوب می‌شود و از طرفی نظم عمومی جامعه را برهم زده و بهداشت عمومی را به مخاطره می‌اندازد.

 طبق ماده (680) قانون مجازات اسلامی هر کس برخلاف مقررات و بدون مجوز قانونی اقدام به شکار یا صید حیوانات و جانوران وحشی حفاظت‌شده کند، به حبس از دو تا ده سال محکوم خواهد شد.

 همچنین فصل بیست ‌و ششم بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی تحت عنوان «احراق و تخریب و اتلاف اموال و حیوانات» به تعیین مجازات حیوان‌آزاری پرداخته است.

 در ماده (679) قانون مجازات اسلامی آمده است: «هرکس به عمد و بدون ضرورت حیوان حلال‌گوشت متعلق به دیگری یا حیوانی که شکار آنها توسط دولت ممنوع اعلام شده است را بکشد یا مسموم یا تلف یا ناقص کند، به حبس از نود و یک روز تا شش‌ماه یا جزای نقدی از یک میلیون ‌و ‌پانصدهزار ریال تا سه میلیون ریال محکوم خواهد شد».

 یکى از مسائل مهم در جوامع مختلف، به ویژه جامعه اسلامى، موضوع محیط زیست است. نباتات، حیوانات و آب هستند که اسلام براى آنها اهمیت فوق‌العاده‌اى قائل است. ضرورت این بحث زمانى دوچندان مى‌شود که اکنون جامعه غرب، مدعی حفظ حقوق حیوانات است.

 درحالیکه در مکتب اسلام،  سفارش‌ها و رفتارهاى اعجاب‌انگیزى درباره ترحم بر جانداران بیان شده است. ترحم بر حیوان موجب پاداش؛ و آزار و اذیتش، باعث عذاب آخرت است؛ به گونه‌اى که در کتابهاى فقه و حدیث، فصل‌هاى مفصلى در این زمینه نگارش یافته است.

 در اسلام‌آزار رساندن به هر جاندار حرام گوشت منع شده است؛ چه رسد به قتل؛

در اسلام حتی کشتن حیوان حلال گوشت جایز نیست؛ مگر براى خوردن؛ آن هم به نحوه خاصى که بیان شده است.

 در اسلام‌ به بند کشیدن حیوانات و شکنجه آنها ممنوع است.

در اسلام‌ به متجاوز و خائن به حقوق حیوانات، اخطار و وعده عذاب و حسابرسى شدید در قیامت داده‌ شده است.

در اسلام‌انداختن کالا به دریا براى حفظ حیوانات موجود در کشتى به منظور جلوگیرى از غرق شدن آنها تاکید شده و بر لزوم ترمیم جراحت حیوان؛ هرچند مواد مصرفى متعلق به دیگرى (غصبى) باشد تاکید گردیده است.

لزوم رهایى حیوان از مکان دیگرى (غصبى) که در آنجا گرفتار شده است؛ هرچند منجر به تخریب آنجا شود و لزوم تأمین علوفه، آب و سایر نیازمندى‌هاى حیوانى که در اختیار دیگرى قرار دارد (ودیعه)؛ هرچند مالک حیوان با این کار مخالف باشد در اسلام‌ مورد تأکید قرار دارد.

 براساس قوانین و منابع حقوق اسلامى، رفتار جنایت‌آمیز درباره حیوانات موجب پرداخت دیه مى شود. تمام این مسئله‌ها نشانگر ارزشمندى جان و سلامت  حیوانات و عدم جواز تجاوز به آنها در اسلام است.

بر اساس قوانین حمایتى و حیاتى اسلام آسیب رساندن به انواع سگ‌ها، موجب پرداخت دیه است.

 پیامبر خاتم صلى‌الله علیه و آله درباره مدارا و مهربانى با حیوانات و نیز مراعات حال ضعیف‌شان هنگام سوار شدن و در مسیر حرکت، سفارش‌هاى جالب توجهی داشته‌اند؛ مانند: «خدا مدارا کردن با حیوانات را دوست دارد و بر انجام آن کمک مى‌کند.

پیامبر صلى‌الله علیه و آله از زدن و داغ نهادن بر صورت حیوانات نیز نهى کرده‌اند.

 طبق روایت امیرالمؤمنین علیه السلام،رسول خاتم صلى‌الله علیه و آله فرمودند: «به صورت حیوان‌ها نزنید؛ چون هر موجودى، تسبیح‌گوى خداست. صورت آنها را داغ ننمایید؛ زیرا چه بسیارند مرکوب‌هایى که از راکبشان بهترند و بیش‌تر مطیع خدایند، و زیادتر از کسى که بر آنها سوار است، خدا را یاد مى‌کنند»

پیامبرخاتم صلى‌الله علیه وآله درباره کسانى که حیوانات را مورد آزار جنسى قرار مى‌دهند، مى‌فرماید:«ملعون است، معلون است، کسى که حیوانى را مورد آزارجنسى قرار دهد؛ یعنى خیرورحمت رحمان، شامل حال چنین فردى نمى‌شود».

فرهنگ ایرانی نیز در حمایت از حیوانات غنی بوده و از گذشته ایرانیان درمهربانی با حیوانات زبان زد بوده‌اند.

اما متأسفانه بعضاً از سوی برخی حیوانات مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند و این‌موجب جریحه‌دارشدن افکار عمومی داخلی و خارجی شده است.

لذا با عنایت به موارد پیش‌گفته طرح ممنوعیت حیوان آزاری در هشت ماده تقدیم‌ مجلس شورای اسلامی می‌شود تا با اولویت در دستور کار کمیسیون تخصصی و صحن قرار گیرد.

 

تابش- حضرتی- کشت‌زر- امیری‌خامکانی- شوشتری- بختیار‌گلپایگانی- محمد‌رضا نجفی- خدری- دهقانی‌فیروزآبادی- لاهوتی- قوامی- پاپی‌زاده‌پالنگان- کولیوند- علیرضا‌بیگی- بادامچی- طیار- مازنی- پارسایی- چنارانی- زرآبادی- فلاحت‌پیشه- برزگر‌کلشانی- علی ‌قربانی- گرمابی- محمدی‌(قزوین)- تجری- کاظم‌نسب- قاضی‌پور- سروش- علی‌جانی‌زمانی- نعمتی- میرزایی‌نیکو- خسته‌بند- بیگدلی- سیده‌فاطمه‌ذوالقدر- جلودارزاده- عبدالکریم‌حسین‌زاده- تربتی‌نژاد- نوبخت- محبی‌نیا- عبدالرضا‌عزیزی- نوریان- خدابخشی- ربیعی‌فرادنبه- آقا‌پورعلیشاهی- الماسی- سعیدی‌مبارکه- سبحانی‌فر- اولادقباد- نورقلی‌پور- فیضی- ‌احمدی‌لاشکی- حضرت‌پور‌طلا‌تپه- دلخوش‌اباتری- نانواکناری- شریعت‌نژاد- بنایی- همایون ‌هاشمی- ابرامیان- کرم‌پورحقیقی- قمی- محمد کاظمی- سعادت- دهمرده- شاعری- بابایی‌صالح- خجسته- سید‌احسن ‌علوی- فاطمه سعیدی- بهمنی- حسین‌زاده‌بحرینی- اسدی‌کرم- مسعودی- محمد‌حسین قربانی- نادری- رحیمی‌جهان‌آبادی- بهادری- اکبریان- مطهری- علیرضا ‌رحیمی- سید‌محسن ‌علوی- عثمانی- علی‌محمد ‌مرادی- عابدی- حمزه- پوربافرانی- ساری- طاهر‌خانی- جمالی‌نوبندگانی- ایران‌نژاد- شیخ- فتحی- رضا کریمی- محمدی‌(تهران)- خاتمی- داودی- سیاوشی‌شاه‌عنایتی- پزشکیان

 

عنوان طرح: ممنوعیت حیوان آزاری

 

ماده1- از تاریخ تصویب این قانون، حیوان آزاری به هر شیوه و با هرانگیزه ممنوع می‌باشد و مرتکب یا مرتکبان علاوه برالزام به جبران خسارت، به مجازات مندرج در این قانون محکوم می‌شوند.

ماده2- موارد زیر از مصادیق حیوان آزاری قلمداد می‌شوند:

الف- ضرب و شتم، شکنجه، مجروح کردن عمدی، جراحی‌های غیرضروری، مثله کردن، ربودن، زندانی کردن، رها کردن حیوان صاحب‌دار و یا گونه‌های غیربومی در محدوده و حریم شهر و روستا و طبیعت، هر نوع سوءاستفاده و بهره‌کشی نامتعارف، جنگ انداختن، نسل‌کِشی، به کار کشیدن و یا استفاده خارج از توان و یا غیرمتعارف همانند تربیت و استفاده از حیوانات در مقاصد غیرقانونی.

ب- نسل کُشی و استفاده از ابزارهای کشتار گروهی، تخریب مکان زیست یا آشیانه، مسموم کردن حیوان، آب یا خوراک آن و یا تلف کردن حیوان به هر روش.

ج- عدم رعایت ضوابط مربوط به تکثیر و پرورش، نگهداری، حمل و نقل، خرید و فروش، واردات و صادرات که حسب مورد در آیین‌نامه اجرائی این قانون و یا سایر آیین‌نامه‌های مربوطه آورده شده است.

د- استفاده از روشهای خشن در تربیت یا آموزش حیوان، به‌کارگیری حیوان برای انجام کارهای نمایشی در معابر و اماکن عمومی و سیرکها یا به‌کارگیری حیوان در آزمایشگاه‌ها، مراکز آموزشی یا تحقیقاتی بدون رعایت دستورالعمل‌ها و کدهای رفتاری مربوطه که به درد و رنج یا آسیب حیوان منجر شود.

ه‍- هرگونه معاونت، مشارکت در شروع به اقدام اعمال بندهای فوق، تبلیغ، ترویج و آموزش و تشویق به این اعمال به هر شیوه و نیز صدور مجوز برای انجام این اعمال در حکم حیوان آزاری محسوب و مرتکب یا مرتکبان به جبران خسارت و یا مجازات مقرر در این قانون محکوم می‌شوند.

تبصره1- در صورت ابتلای حیوان به بیماری‌های لاعلاج و یا به‌منظور کنترل بیماری‌های واگیردار که سلامت محیط و جامعه را به مخاطره می‌اندازد به تشخیص دامپزشک موردتأیید سازمان‌های مربوطه، مرگ آرام و بدون درد حیوان و نیز تلف کردن حیوان با اثباتِ دفاع از نفس از شمول مصادیق حیوان آزاری خارج است.

تبصره2- آزمایشگاه‌ها، مراکز آموزشی یا تحقیقاتی استفاده‌کننده از حیوانات، باید همه مجوز لازم از سازمان دامپزشکی کشور را أخذ نمایند و تمام مراحل کار باید زیر نظر افراد متخصص و با در نظر گرفتن روشهای بدون درد انجام پذیرد. استفاده از گونه‌های حیات وحش از هر نوع و گونه باید با مجوز رسمی از سازمان حفاظت محیط‌زیست یا حسب مورد سایر سازمان‌های مربوطه باشد.

تبصره 3- در مواردی که گونه‌های حیات وحش مورد حیوان آزاری قرار گیرند، مرتکب علاوه بر مجازات‌های مندرج در این قانون، به مجازات‌های موضوع قانون شکار و صید محکوم می‌شود.

ماده3- مرتکبین حیوان آزاری به مجازات تعزیری درجه شش و حسب مورد، ضبط حیوان، الزام به پرداخت هزینه اقدامات بهداشتی، درمانی و نگهداری حیوان ضبط شده تا پایان مرحله انتقال آن به مکان مناسب، ضبط و مصادره اشیاء و اموال اختصاص یافته یا تحصیل شده از جرم و متعلقات آن محکوم می‌شوند.

تبصره1- در تمامی موارد، مرتکب علاوه بر پرداخت جزای نقدی به خزانه دولت، باید خسارات وارده به مالک حیوان را در صورتی که حیوان مالک خصوصی داشته باشد بپردازد.

تبصره2- دادگاه می‌تواند مرتکب یا مرتکبان را متناسب با رفتار ارتکابی، مطابق با ماده (23) و با رعایت ماده (84) قانون مجازات اسلامی مصوب 01/02/1392 حسب مورد به انجام خدمات عمومی رایگان در حوزه حیوانات به عنوان مجازات تکمیلی محکوم نماید.

ماده4- به‌منظور تدوین سیاست‌های اجرائی در زمینه کنترل جمعیت حیوانات بدون صاحب و یا رهاشده در محدوده و حریم شهرها و روستاها و تدوین پیشنهاد ضوابط مربوطه جهت ارائه به مقامات ذی‌صلاح جهت تصویب و فرهنگ‌سازی در حوزه رفاه و حقوق حیوانات، کارگروهی با مسؤولیت وزارت کشور و مشارکت نمایندگانی از سازمان دامپزشکی کشور، سازمان حفاظت محیط‌زیست، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها، نیروی انتظامی، قوه قضائیه، سازمان نظام دامپزشکی و سازمان‌های مردم‌نهاد فعال در حوزه‌های محیط زیستی مرتبط تشکیل می‌شود. شیوه نامه تشکیل و نحوه کار کارگروه در اولین جلسه کارگروه به تصویب اعضاء می‌رسد.

ماده5- در اجرای این قانون حسب مورد بازرسان سازمان حفاظت محیط‌زیست، سازمان دامپزشکی کشور، سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها و سازمان نظام دامپزشکی پس از کسب آموزش‌ها و مهارت‌های لازم به‌عنوان ضابط خاص قضایی محسوب می‌شوند.

ماده6- دولت موظف است با هدف آموزش رفتار با حیوانات و پیشگیری از حیوان آزاری، در متون درسی مقاطع ابتدایی و متوسطه، دانشگاهی و حوزه‌های علمیه مفادی را در خصوص تعلیم و تربیت اصول خوش رفتاری با حیوانات اهلی و وحشی لحاظ کند.

تبصره- آیین‌نامه اجرائی مربوط به این ماده، ظرف سه‌ماه از تاریخ تصویب این قانون به تصویب کمیسیونی متشکل از وزرای آموزش و پرورش، علوم، تحقیقات و فناوری، جهاد کشاورزی، دادگستری و سازمان محیط زیست می‌رسد.

ماده7- قوه قضاییه موظف است برابر امکانات موجود، شعبی را در تهران و مراکز استان‌ها ویژه رسیدگی به جرائم موضوع این قانون پیش‌بینی نماید.

ماده8- مبالغ و درآمدهای حاصل از جریمه‌های این قانون و وجوه ناشی از فروش اشیاء و اموال ضبط‌شده، به حساب ویژه‌ای نزد خزانه‌داری کل کشور، واریز و همه‌ساله معادل وجوه واریزی از محل اعتبارات ردیف خاصی که در قوانین بودجه سنواتی پیش‌بینی می‌شود، در اختیار دستگاههایی که در آیین‌نامه اجرائی این قانون تعیین خواهد شد، قرار خواهد گرفت تا با همکاری سازمان‌های مردم‌نهاد مرتبط، صرف آموزش، فرهنگ‌سازی، اطلاع‌رسانی و نیز حفاظت از حیوانات و تأمین امکانات لازم برای اجرای این قانون شود.

نظرات کاربران

Parameter:438940!model&6739 -LayoutId:6739 LayoutNameپوسته جدید - الگوی متنی کل و اخبار

مجلس شورای اسلامی

مجلس شورای اسلامی ایران ,مجلس,شورای,اسلامی,ایران,نمایندگان,پارلمان,قوانین،مقررات,قانونگذاری,نظارت,طرح,لایحه,قانون

مجلس شورای اسلامی جمهوری اسلامی ایران و نمایندگان ادوار مجلس و لیست قوانین